21ste eeuwse pedagogiek

Er wordt veel gesproken over de ‘nieuwe’ 21ste eeuwse vaardigheden, maar veel mensen merken terecht op, dat deze vaardigheden (met uitzondering van ict-geletterdheid)  helemaal niet zo nieuw zijn.

Wat wel ‘nieuw’ is, is de context waarin de huidige generatie opgroeit. De wereld globaliseert en digitaliseert, informatie is met internet vrijwel onbeperkt beschikbaar. Doordat computers steeds meer (simpele) taken van de mens overnemen wordt van de huidige generatie verwacht dat zij in samenwerking met anderen op creatieve wijze complexe problemen kunnen oplossen, problemen die computers (voorlopig) nog niet voor ons kunnen oplossen. Die mensen waarmee zij dan samenwerken bevinden zich ook nog eens steeds vaker in andere delen van de wereld waardoor effectieve communicatie onmisbaar wordt. De wijze waarop organisaties worden ingericht wordt steeds minder hiërarchisch en vraagt daardoor steeds meer om eigen initiatief en persoonlijk ondernemerschap van mensen. De huidige belevingswereld van kinderen stelt hen bloot aan adaptieve en interactieve technologie, sociale media die hen aan de hele wereld verbindt en software waarmee zij de mooiste dingen kunnen maken!

Het beeld van de traditionele school met klassikaal, methodisch en docentgestuurd onderwijs past niet meer bij de context van de 21ste eeuw. De motivatie van leerlingen is daardoor op veel scholen een probleem. Je kan geen innovatief, creatief, en kritisch denken ontwikkelen als je alleen maar hebt geleerd om te doen wat de leraar zegt en je te constant te conformeren aan de norm. Het traditionele schoolsysteem is gericht op consensus, het nieuwe systeem is gericht op conflict. Op zoek gaan naar de grenzen van het handelen, in discussie gaan over complexe casuïstiek, nieuwe oplossingen bedenken voor oude problemen, jezelf onderscheiden van anderen en alles in twijfel trekken.

‘Het traditionele schoolsysteem is gericht op consensus, het nieuwe systeem is gericht op conflict’

De 21ste eeuwse pedagoog biedt ruimte aan diversiteit in samenwerking, waarborgt een hoge mate van betrokkenheid, verbindt vakken en zoekt naar de transfer van het geleerde naar de echte wereld. Hij heeft hoge verwachtingen maar coacht het kind door middel van effectieve feedback en dialoog ook om deze waar te maken. Kinderen moeten het idee krijgen dat de pedagoog als rolmodel zelf ook constant nieuwsgierig is naar nieuwe kennis en manieren zoekt om deze kennis effectief toe te passen met of zonder ondersteuning van technologie. De 21ste eeuwse pedagoog ziet de leerling als producent in plaats van consument en probeert hem zoveel mogelijk te activeren om constant in ontwikkeling te blijven. Hij ontwerpt een uitdagende leeromgeving met duidelijke kaders en doelen waarin de leerling zich competent, autonoom en veilig kan voelen terwijl hij constant in aanraking komt met nieuwe inzichten. De 21ste eeuwse pedagoog zegt tegen een leerling:

Pipi

 

‘Dat heb je nog nooit gedaan, dus ik denk dat je het wel kan!’.

 

 

Liever beeld dan tekst?

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>